Terug naar overzicht

Over Buigende, Brekende Bitches

Blog

‘Je ziet het pas, als je het doorhebt’

De dodelijke stilte voor het startschot. M’n hartslag schiet alleen al bij de gedachte omhoog. We staan als haringen in een ton vastgeklemd tegen elkaar. Terugdenkend aan de wedstrijd waarin ik opeens languit op de grond lag... weggeduwd. Drie – twee – één... op dit aftelmoment is de verleiding om heel hard te gaan lachen zo groot…

(Ogenschijnlijke) ‘bitches’
Een paar minuten voor de start van de wedstrijd spraken topatlete Veerle en ik met elkaar. Ik denk nog: ‘Wat een nare, concurrerende sfeer hangt hier toch’. De ervaren topatleten benoemt, zonder dat ik m’n gedachte gedeeld heb, precies hetzelfde. Een lichte opluchting gaat door mij heen, ‘ik ben dus niet de enige’. Allemaal strakke gezichten die elkaar (schijnbaar?) lijken te negeren. Moordende blikken. Atleten waar je voorafgaand en na de wedstrijd gezellig mee kletst, die je (op Veerle na) opeens niet meer zien staan. Met een arrogante blik neerkijken. ‘Niet uniek, toch? Hoort bij het wedstrijdelement’ hoor ik je denken. Ja…, maar het voelt zo tegenstrijdig.


Lachen!
Iedereen heeft z’n eigen manier om volledig gefocust de wedstrijd te beginnen en goed te presteren.Geregeld kom ik het tegen in boeken of artikelen: lachen en plezier als ‘geheimen’ van optimaal presteren. Juist vanuit relatieve ‘ontspanning’ & (zelf)vertrouwen presteer je het beste. Waarom dan die moordende, onvriendelijke gespannen blikken voorafgaand aan de wedstrijd?


Buigers, brekers en (groeiende) bloeiers
Mensen reageren verschillend op prestatiedruk. Voormalig atletiekcoach Kraaijenhof onderscheidt ‘buigers’ (kijken op tegen mensen), ‘brekers’ (‘besluiten’ mentaal al voor de wedstrijd dat ze verliezen) en ‘bloeiers’ (die zichzelf overstijgen vanuit geloof in zichzelf). Een grote minderheid behoort tot de laatste categorie. Wellicht ligt hier de verklaring voor de onvriendelijke, arrogante, moordende blikken voorafgaand aan de wedstrijd? Is deze houding hun overlevingsstrategie om (on)bewust zenuwen/ onzekerheid te verbloemen… in de hoop dat anderen gaan ‘buigen’ en vervolgens ‘breken’? 

Boeiende uitdaging om hier helemaal niks van aan te trekken, ‘gewoon’ vanuit (zelf)vertrouwen de wedstrijd in te gaan… Lachend groeien als ‘bloeier’… Hoe reageer jij op stress, prestatiedruk? Ben je een buiger, breker of bloeier? 'Werkt' lachen ook voor jou (ontspannend)? 

Erg benieuwd! Laat het weten in de comments op SocialMedia.

xxx

Patty